W samochodzie służbowym socjalistycznego posła Josefa Hojdara policja znalazła urządzenie podsłuchowe. Ta wiadomość z 11 listopada (do wykrycia podsłuchu doszło dzień wcześniej) zelektryzowała czeskie media. Czyżby czeska odmiana afery Watergate?

Poseł Hojdar to zdecydowanie nie jest postać tuzinkowa. Jest to przewodniczący gospodarczej komisji Izby Poselskiej (sejmu), ale przede wszystkim jest to ten jeden jedyny socjaldemokrata, którego istnienie spędza sen z powiek premiera Špidly. W 200 osobowej izbie koalicyjny rząd, w którym rolę hegemona odgrywa Czeska Partia Socjaldemokratyczna, dysponuje większością 101 głosu. Latem br. Gabinet opracował pakiet ustaw eufemistycznie określany jako reforma finansów publicznych. W istocie rzeczy chodzi tylko o radykalne cięcia zwłaszcza wydatków socjalnych państwa. A był to właśnie Hojdar, który jako jedyny poseł socjalistyczny miał odwagę wyrazić opinię szeregowych członków partii - pakiet ten jest sprzeczny z nasza polityką, gdyż jest antysocjalny i partia ma przecież w nazwie wyraz socjalny! Hojdar więc został we własnej partii kontestatorem i dysydentem. W lipcu ogłosił wyjście z klubu poselskiego socjalistów i komentatorzy obwieścili koniec większości rządowej w parlamencie. Koalicja utraciła chwiejną większość. Później okazało się, iż ogłoszenie utraty większości było tak trochę na wyrost, bo Hojdar co prawda nie poparł wszystkiego, z czym rząd zwrócił się do parlamentu, ale ustawy przeszły jak po maśle i protest kontestatora ograniczył się jedynie do wstrzymania się od głosu lub warunkowego poparcia dla projektów rządowych. Trzeba też zauważyć, iż osamotniony i przez kolegów partyjnych wyśmiewany Hojdar sam jeden zdołał w pertraktacjach z ministrem finansów wprowadzić drobne zmiany do reformy i w ten sposób nieco złagodził skutki cięć (kosmetycznie).

Sprawą zajęła się parlamentarna komisja d. Służb specjalnych, ale ta po zapewnieniu szefów służb orzekła, iż nie ma dowodów na śledzenie przez organa państwowe posła. Niemniej potwierdzono, iż w bliskości posła poruszały się dwa samochody BIS (czyli służby informacyjnej), ale był to podobno przypadek...

Listopadowe odkrycie w samochodzie Hojdara to już nie mrzonki. To policyjnie potwierdzony fakt. Sejmowa speckomisja natychmiast zajęła się sprawą – z tym samym rezultatem. Służby zapewniły, iż nie mają z tym nic wspólnego. Ale opozycja ostrzega, iż służby mogą w tej sprawie okłamać nawet premiera (ten 13.11. stanowczo stwierdził: “Państwo nie śledzi Hojdara!”), bo takie maja prawo. Urządzenie podsłuchowe, które zostało znalezione pod tapicerką, zdaniem policji, na pewno nie jest amatorskie. Jedynym miejscem, gdzie można było dokonać montażu urządzenia (wymagało to dłuższego czasu - 45 minut) są garaże parlamentarne. Innej możliwości, zdaniem posła Hojdara, po prostu nie ma.

Podczas gdy czołowi politycy socjalistyczni absolutnie wykluczają możliwość, by za podsłuchem stały służby państwowe, to komendant powiatowy policji w mieście Most (tam urządzenie wykryto) tego nie wykluczył.

W związku z aferą podsłuchową warto zwrócić uwagę na odkrycie opozycji – eksperci Obywatelskiej Partii Demokratycznej w parlamencie alarmowali: w ostatnich czterech latach ilość podsłuchów wzrosła aż pięciokrotnie! Poseł Jan Nečas podsumował dane: “Od 1999 roku do 2003 r. sądy decydowały o 10 000 pozwoleniach na podsłuch, z tym, iż tylko 88 decyzji było odmownych...” Opozycja twierdzi, iż socjalistyczny premier Vladimír Špidla jest pierwszym prezesem Rady ministrów, który znajduje czas na zapoznawanie się z raportami służb specjalnych, w tym i wspomnianych podsłuchów!

Innymi słowy – państwo pod kierownictwem lewicy aprobuje atmosferę szpiegowania, wzrasta znaczenie tajnej policji. Ofiarą tej atmosfery (na razie nie wiadomo kogo konkretnie) został także socjalistyczny poseł Hojdar.

Czy Hojdargate to początek jakiejś większej afery czy też “jedynie” rezultat owej atmosfery szpiegowania, pokaże czas. W każdym bądź razie jest to nader nieprzyjemne dla czeskiej demokracji.

Vladimír Petrilák 14.11.2003